HERKES SEVDİĞİ İŞİ Mİ YAPSIN?

Perşembe öğleden sonraları meslek tanıtım günüydü. Eski mezunlar gelir, mevcut mesleklerini anlatır tanıtım yaparlardı.

-Neleri iyi yaptık ve bu bölümü kazandık?

-Neleri daha iyi yapabilirdik?

-Üniversite okurken nelere dikkat edilmeli?

-Bu mesleğin avantajları ve dezavantajları neler?

Bu sorular cevaplandıkça hedefler daha da belirginleşiyordu zihninde. Daha önce benzer koşulları yaşamış birisinin deneyimlerinden yararlanmak işleri kolaylaştırıyordu. 

Önem veriyordu bu günlere. Çünkü yeni bir yaşam tasarlamak için ilk adımdı. Bir yön belirleyecek seçimler yapacak ve tüm çevresi buna göre şekillenecekti.

Ama gelen hemen herkes de konuşmasını;

“İnsanlar hep sevdiği işi yapmalıdır. “

“İnsanlar sevdikleriyle birlikte olmalıdır. ” gibi cümlelerle bitiriyordu.

O halde “İnsanlar sadece sevdiği dersleri de çalışabilir.” diye düşündü Ali. Ama bu aklına pek yatmadı. Matematik çözemeyen birisi tıp fakültesi kazanamazdı. Saatlerce biyoloji çalışabilirdi, çok seviyordu. Ama matematik kitabını görünce bile midesine kramplar giriyordu.

Maden sevdiğimiz işi yapmalıyız. Sevmediğimiz derslere neden çalışmak zorundayız?

Yok yok burası aklına yatmıyordu işte. Biraz daha zihninde evirdi çevirdi. Bu işin sevmekle ne kadar ilgisi vardı? Aysun teyze acaba fırında çalışırken tek hayali ekmek satmak mıydı? Ne kadar severek başlamıştı?

Aklına babası geldi ve düşündü.

Babası fabrikada ustabaşıydı. Cam fabrikasında sıcak fırının başında çalışıyordu. Severek mi başlamıştı çalışmaya? Peki şu an seviyor muydu?

Bunu babasına sormaya karar verdi. Babası;

-” Oğlum biraz kafan karışmış. Ama biraz daha hassas düşünebiliriz. İnsanların hayatlarını geçirmek için çalışmaya ihtiyaçları vardır. Bu ihtiyaçlarını gidermek için meslek sahibi olurlar. Ve sahip oldukları mesleklerle de başkalarının ihtiyaçlarını gidererek para kazanırlar. Sen hangi konuda bir başkasının ihtiyacını gidermek istersin? Bununla ilgi bir karar verebilirsin. Doktor olup tedavi ederek mi? Öğretmen olup insan yetiştirerek mi? Avukat olup haklıyı savunarak mı?”

– “Ben tıp Fakültesi’nde okumak istedim çünkü doktor olmak havalı olur diye düşünmüştüm. Hem biyolojiyle de aram iyi.”

Babası devam etti;

– “Evet başlarda çok zorlandım, sevemedim. Bir gün markette gördüm ki bizim ürettiğimiz bardakları insanlar ihtiyaçları olduğu için alıyordu. Onların hayatını kolaylaştıran bir üretimin içinde olmak beni motive etti. Niyetin iyiyse başarı getirir ve başarılı olunca zaten ne yaparsan yap,  o işi seviyorsun.

Ali artık böyle bakmaya karar verdi. Meslek tanıtımı için gelen kişiler insanların hangi konuda ihtiyacını gideriyordu. Ve Ali o konuda ihtiyaç gidermek istiyor muydu?

Fark ettiği başka bir şey de hedefini sevmeyi öğrenmeliydi insan.

Şikâyet etmeden detayda hangi amaçla neyi neden yaptığını çok iyi deşifre etmeliydi. Böylece yaptığı işi de sevmeyi öğrenebilirdi.

Bazı klişe cümleler insanlara tek bir bakış açısını dayatıyordu. Oysa insanın yaptığı seçimler hedeflerini, çevresini oluşturup bir ekosistem oluşturuyordu. Geri kalan tek şey o ekosisteme göstereceği uyumdu.

Ama farklı bakış açılarıyla değerlendirmek zihnini çok rahatlatmıştı.