İnsanlığın merkezinde, “uyum sağlama” becerisi ile “idare etme” iradesi arasındaki endişe yer alır. Hayatta kalmanın temel şartı olan uyum, günümüzün sosyal yapısında stratejik bir öneme sahiptir. Ancak burada kritik soru şudur:
Uyum, her şeye boyun eğen bir hareket mi, yoksa neyin dışarıda bırakılacağına dair bilinçli bir seçim midir?
Uyum, yaşamın bize bir “hayatta kalma stratejisi” olarak sunduğu en ilginç kavramlardan biridir. Ancak bu kavramda karşımıza çıkan manzara her zaman göründüğü kadar masum değildir. Çoğu zaman uyum sağlamak adına verdiğimiz tavizler, aslında kendi iç dengemizi yıkıp yerine başkalarının hatalı seçimlerini onaylamamıza neden olur.
Gerçek bir uyum tasarımı, sadece bir yapıya eklenmek değil, o yapının doğruluğunu irdelemekle başlar.
Bizler bugün neye uyum sağlıyoruz?
Hızın, yüzeyselliğin ve çıkara dayalı ilişkilerin hüküm sürdüğü bir düzende “uyumlu” olmak ve aslında o bozulmanın bir parçası olmayı kabul etmek değil midir? Bir ekosistem sadece her şeye “evet” diyen, çatışmadan kaçan ve genelin konforuna sığınan bireylerden oluşmamalıdır. Aksi halde orada bir yaşamdan değil, ancak bir tavizden bahsedilebilir.
İyi olanla uyumlu bir dünya kurabilmenin ilk şartı, kötü olana karşı gösterilen detaycı uyumsuzluktur. Bir adaletsizliğe, bir yanlışa ya da bir idare etmenin konforuna hayır demediğimizde, kuracağımız her ekosistem ve yaşam çürük bir temel üzerine yükselecektir. İyilik, kendi başına pasif bir kavram değildir; o, kötünün boşalttığı alanı dolduran iradeli bir tercihtir.
Neye hayır dediğimiz, aslında kim olduğumuzu neye evet dediğimizden daha net belirler. Hayır dediklerimiz bizim sınırlarımızı, evet dediklerimiz ise bu sınırlar içinde oluşturduğumuz dünyayı temsil eder. Eğer bugün çevremizde bizi besleyen, geliştiren ve gerçeğe yaklaştıran bir ekosistem göremiyorsak, bu, neleri reddetmemiz gerektiğini henüz belirleyemediğimizdendir.
3 Responses
Kim olduğumuzu “hayır” larımız belirlerken, “evet” lerimizde o oluşturduğumuz kişiliği yüceltiyor aslında.. Bu farkı çok daha iyi anlayabildim, teşekkürler🤍
Neye hayır dediğimiz , aslında kim olduğumuzu belirler. Nasıl güzel bir anlatım . Not defterime ekliyorum hemen 👌
Taviz verdiğinde insan çoğu zaman iç sesinde uyumlandım düşüncesi ile rahatlattığını sanabiliyor. Zamanla anlıyor ki bu uyum değildi. Neye uyum sağlayıp neyle uyumsuzlaşması gerektiğinde anlıyor insan kontrolü eline aldığını. Yoksa hayat uyum sağlayanlarla yol alıyor. Tıkanıp kalıyorsak durup bir düşünmek gerektiğini anlatan bir yazı olmuş.